«Τελευταία μέρα»

Άνοιξαν διάπλατα μαύροι ουρανοί,
άσχημα νέα για τον ποιητή.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή,
νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Άμα περνιόμαστε για ζωντανοί,
είμαστε από καιρό τώρα νεκροί.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Σβήσαν τα οράματα γίναν καπνός,
χθες αυτοκτόνησε και ο θεός.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Σκάψτε την τρύπα μου για να χωθώ,
από του ήλιου το φως να κρυφτώ.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.

Τέρμα τα όνειρα που ‘χαν ζωή
νέκρωσε η άφθαρτη γόνιμη γη.

Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη,
σ ‘αυτήν την πόλη που δεν νυχτώνει.
Μείναμε μόνοι σ ‘αυτήν την πόλη.