Πέθανε ξαφνικά ο Μιχάλης Γιαννάτος

«Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην Ελλάδα», «το ταλέντο του ήταν αδιαμφισβήτητο», κι όμως, για 17 χρόνια το είχε διπλώσει, το είχε βάλει σε ένα συρτάρι και εργαζόταν ως ρεσεψιονίστ για να τα βγάζει πέρα και να ζει την οικογένειά του. Δεν αρκεί, όπως έδειξε η ζωή του, να έχεις ταλέντο και να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις για να τα βγάλεις πέρα. Οι ταινίες που έκανε εκείνη την περίοδο δεν ήταν λίγες, αλλά δεν ήταν αρκετές για να τον ζήσουν. Συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Νίκος Κούνδουρος, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος (ο οποίος τον επέλεξε σε όλες τις ταινίες του), ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Απόστολος Δοξιάδης, ο Θανάσης Βέγγος και άλλοι. Όλα αυτά, πριν τον ανακαλύψει το Χόλιγουντ, φυσικά. Από το Εξπρές του Μεσονυχτίου μέχρι το Μόναχο του Σπίλμπεργκ (θυμάμαι τους τίτλους της εποχής: «Ο Έλληνας που έμαθε στον Σπίλμπεργκ να μουντζώνει»!), ο κόσμος της έβδομης τέχνης, από τη μία άκρη του πλανήτη στην άλλη, στη στροφή του αιώνα θυμήθηκε και πάλι το ήρεμο και πληθωρικό ταλέντο του και οι Έλληνες άνοιξαν ξανά τα χέρια και τον αγκάλιασαν.

Ο Μιχάλης Γιαννάτος πέθανε χθες, καθώς παρακολουθούσε σε καφετέρια της γειτονιάς του, με φίλους, το παιχνίδι του Ολυμπιακού*. Ήρεμα, απλά, έτσι όπως έζησε, έγειρε το κεφάλι στο πλάι, και σαν να κοιμήθηκε.

Πέθανε πολύ νωρίς. Ελπίζουμε πως δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

 

 

*Ελπίζω ότι δεν θα υπάρξει τίτλος «Πέθανε για το ποδόσφαιρο»...