Κάποιοι λένε πως η όσφρηση έχει την καλύτερη μνήμη. Μια μυρωδιά από τα παλιά μπορεί και σε ταξιδεύει στο χρόνο σε δέκατα του δευτερολέπτου, επαναφέροντας άμα τη εμφανίσει συναισθήματα, μνήμες, φόβους, χαρές, αγάπες, λύπες.

Με μαθηματική λογική, μυρωδιά θα είναι και η μουσική. Αφού, άμα τη εμφανίσει, γίνεσαι πάλι παιδί, έφηβος, ερωτευμένος, δυστυχισμένος, ό,τι ήσουν όταν ένα συγκεκριμένο κομμάτι δέσποζε στη ζωή σου.

Μυρωδιά θα είναι και η μουσική-δια-αντιπροσώπου, όμως, αφού δεν εξηγείται αλλιώς η νοσταλγία που σε κατακλύζει όταν γεμίζει το μυαλό σου με τη μουσική που ζούσες, απλά και μόνο επειδή είδες μια φωτογραφία στην οθόνη σου, φέρνοντας αναμνήσεις δεκαετιών περασμένων: χαρά, ενθουσιασμό, αγάπη αλλά και μια πίκρα για όλα όσα έλεγες πως θα κάνεις και ουδέποτε έκανες.

Θυμήθηκα σήμερα το καλοκαίρι του 1998: Τότε που έκανα σχεδόν δίμηνο backpacking στην Αγγλία, κυνήγησα έναν κλέφτη στο Glastonbury, έφαγα για πρώτη φορά πατάτες με ξίδι και ήπια για πρώτη φορά τσάι με γάλα (ένα από τα δύο μου άρεσε), κοιμήθηκα σε σιδηροδρομικούς σταθμούς και για λίγο συνειδητοποίησα πως, δεν πειράζει που ο καιρός προσπαθεί να με σκοτώσει, φτάνει να συνεχίσει να παίζει η μουσική. Έκανα εκστρατεία για την επιστροφή του Panchen Lama και είχα χρόνια να φάω κρέας. Είχε και κάτι με ποδόσφαιρο τότε και παντού στην Αγγλία τηλεοράσεις και γιγαντοοθόνες έδειχναν γήπεδα, ακόμη και στο Glastonbury. Ήταν πριν οι James γίνουν Πυξ Λαξ και όταν ακόμη δεν μπορούσε ο καθένας να έχει ό,τι μπλουζάκι ήθελε. Αν είχες μπλουζάκι συγκροτήματος, το είχες φέρει από την Αγγλία. Ήταν λάφυρο.

Ήταν τότε που ακόμη όλα ήταν δυνατά.

Ήταν τότε που είδα για πρώτη φορά τον Thom Yorke και το Michael Stipe στη σκηνή (όχι ζωντανά, όχι, αυτό έγινε λίγο αργότερα – αλλά και πάλι όχι και τους δύο μαζί). Στο πλαίσιο του Tibetan Freedom Concert στην Ουάσινγκτον, και λίγο πριν αρχίσει να παίζει το «Lucky», ο Thom Yorke «υποδέχθηκε» το Michael Stipe στη σκηνή, λέγοντας απλά «This is Michael». Την επόμενη μέρα, στο πλαίσιο του ίδιου event, ο Michael Stipe υποδέχθηκε τον Thom Yorke, με τον οποίο τραγούδησε το «E-Bow The Letter».

Αυτά θυμήθηκα Κυριακή πρωί με τον καφέ, όταν άνοιξα τον υπολογιστή μου και είδα τη φωτογραφία που πόσταρε ο Michael Stipe στο Instagram. «THOM YORKE!!! This beautiful artist who I love and admire so much» έγραψε ο Stipe και πρόσθεσε «On tour with Radiohead».

Εκείνα τα χρόνια πέρασαν και μαζί τους πέρασαν κι άλλα πολλά. Ευτυχώς (ή δυστυχώς, αλλά θα πω ευτυχώς) έχουμε πού και πού κάποια τέτοια, αυθόρμητα, άμεσα αλλά όχι στιγμιαία, ταξίδια στο χρόνο, για να μας θυμίζουν όσα ζήσαμε, όσα θελήσαμε κι όσα ξεχάσαμε και δεν προσπαθήσαμε.

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ